دوباره خبری که جان و دل هر انسان آزاده را می آزارد: "پنج جوان ایرانی سحرگاه امروز در زندان اوین به دار آویخته شدند"...
فرزاد کمانگر، علی حیدریان، فرهاد وکیلی، شیرین علم هولی و مهدی اسلامیان به دار آویخته شده اند در صورتی که از ابتدایی ترین حقوق خود در دوران پس از دستگیری محروم بوده و قتل آنها بر کارنامه سیستم قضایی جمهوری اسلامی برگ ننگین دیگری افزود. سیستمی که حتی قوانینی را که خود رژیم وضع نموده زیر پا می گذارد.
ما اصولاْ با نفس اعدام مخالفیم و احکامی چونان سنگسار ، به دار آویختن ، قطع دست و پا ، شلاق زدن و بسیاری از این دست را شایسته کرامت انسان ندانسته ، خواهان از بین رفتن این احکام در سراسر گیتی هستیم لیکن گیریم طبق قوانین جمهوری اسلامی حکم اعدام در خصوص جرایمی جاری می گردد، آیا حکمی که برای آنان صادر گشت ، طبق همین قانون بدوی منصفانه بود؟
اعتراف تحت شکنجه های سخت ، عدم دسترسی آزاد وکلا به پرونده ها ، دادگاهی غیرعلنی بدون هیأت منصفه و عدل و انصاف ... همه و همه حکایت از ظلمی دارد که بر مردم ما می رود. این مصیبت را به تمام هموطنان مان خصوصاً دلاوران کرد تسلیت می گویم...
