http://www.youtube.com/watch?v=MjX6mi5w8_U&feature=sub

در این غربت من و دل پا به پا کردیم و ماندیم

خیال شهر باران را ز دلهامان جدا کردیم و ماندیم

نه خاکی از کهن منزل به کوله بار ما ماند

نه در اینجا غریبی آشنا کردیم و ماندیم

در آن مسکن سکوتی سرد در دل های ما بود

نگو آتش که محشر ما به پا کردیم و ماندیم

در آن خانه همه دفتر ، همه دستار ما ماند

و حافظ را به بودلر جا به جا کردیم و ماندیم

صدایم دلنشین بود آن زمان کز یار می گفتم

صدا خش دارد اکنون چون جفا کردیم و ماندیم

چو ایرانی دراینجا هر چه بد با هموطن کرد

همه خنجر که شد از آشنا خوردیم و ماندیم(!)

در اینجا آشنایان هم غریبی کرده ، ماندند

و  ما  هم  هکذا!  کردیم  و  ماندیم! ...

۳۱/۱۰/۲۰۰۹

http://www.youtube.com/watch?v=RYtZqGd1gNo

مرهم گذاشت بر زخم
بر زخم کهنه ی دل
آن مهربان مسافر

یک روز در نگاهم
خورشید مهربانی
ـ گرمایش از دل او ـ
قلبم ز غصه بزدود

* * *
این قلب تشنه من
در دشت داغ دنیا
یک جرعه آب می خواست
نوشین شراب چشمت
                       نوشیدنی تر از می
روحم به جرعه ای ساخت
مست از می نگاهت
این مست مست مدهوش
یک جای خواب می خواست
* * *
آن روز کس نبوده ست
در خلوت حضورم
شرمنده بودم از خویش
از اینهمه قصورم

این خلوت دلاویز
عمری رفیق من بود
دیوار سرد خانه
یار شفیق من بود

گل بوسه لبانت
خلوت گزیده را کشت
غم ها به آخر آمد
محنت کشیده را کشت

گل بوسه لبانت
سردی بسترم سوخت
لب های داغ داغت
لب های سرد من دوخت

اسم شب تو را من
با باد صبح گفتم...

این کولی سخن چین
راز مرا پراکند
این باد مست کولی
با رقص و پایکوبی
با های و هو صدایش
نام مرا پراکند
نام مرا به مه گفت
آن ماه شب تو بودی
در شام تار تارم
رخ را بمن نمودی

در چهره تو دیدم
خالی باورم را
در قلب پاک پاکت
حس بکارتم را

یاد تو و دل من
یاد من و دل تو
یاران با وفایند
در دشت سینه هامان
گلهای با صفایند
***
یک روز هم من و تو
ما عاشقان میهن
با عاشقان دیگر
بر آسمان هفتم
قصری بنا بسازیم
دیوارها ز مرمر
بارویشان زر سرخ
کاخ طلا بسازیم
* * *
آنروز ما چو شاه دنیای آشنایی
قصر صدف بسازیم
بر عرش کبریایی
 

آدینه یازدهم امرداد ۱۳۸۱

^{این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای جنگی که بود  برای تن های تکیده در لباسهای خاکستری برای آرامش مادرانم در آوار بمب  برای هیجان پدرانم در آشوب مرگ . این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای آفتابی که بی نیاز از دلیل بود .}

^{از جنگ که برگشتم پیراهن خاکستریم را آویختم به دیوار خاطرات و به زندگی با مردمی سلام گفتم که عطر شناسنامه هایشان در مشام جانم بود و اسمم در میان اسمهایشان بالید و کم کم بزرگ شد .با گریه هایشان گریستم و با خنده هایشان خندیدم .}

^{و امروز کنار من بودی و بی گناه سیلی خوردی از کسی که لباس خاکستری مرا پوشیده بود مقابل چشم حیرت زده ی من سیلی خوردی در بی پناهی و ناچاری وخدایی که تنها دوستت بود دید که بی گناه سیلی خوردی از حشره ای که در لباس من خزیده بود همان لباسی که من به دیوار خاطراتم آویخته بودم.}

^{و آن لحظه اندیشیدم کاش پس از جنگ سوزانده بودمش تا تنپوش بلایی چنین نمی شد.}

^پسرم

 ^{به تن های تکیده ای که در لباس من سالهای پیش جنگیدند شک نکن . به قهرمانان قصه های من شک نکن . به رودخانه های خون آلود اروند و کارون شک نکن  به تن های مجروح تنگه ی چزابه شک نکن به بدنهای خاک آلود دشتهای مهران شک نکن  فقط  به حشره ای شک کن که در لباس من خزیده بود .}

^{عبدالجبار کاکایی}

^{منبع : وبلاگ سالهای تاکنون ( اشعار و ترانه های عبدالجبار کاکایی)}

"جمشید شیبانی" ، هنرمند شایسته ، پرکار و بین المللی ایرانی ، در 83 سالگی در امریکا درگذشت. از معروف ترین کارهای او آهنگ سیمین بری بود که با صدای خود او به رادیو و صفحه های آن دوران طلایی آمد و پس از انقلاب ، آهنگ اصفهان را ساخت که معین آنرا خواند.  

وی در آهنگسازی ، هنر هفتم ، شعر و ... چیره دست بود و آهنگ برخی فیلم های هالیوود را نیز ساخت. 

یادش گرامی باد...